Vukčević Radomir

Rođen 15. septembra 1941. u Kninu, umro 28. novembra 2014. u Splitu.

Bio je legendarni golman Hajduka u šezdesetim i sedamdesetim godinama prošlog veka, a ispred Hajdukovog gola je stajao na 402 utakmice.

Pored Hajdukova dresa, koji je nosio od 1963. do 1973. godine, dakle punih deset godina, još je čuvao gol Dinare iz Knina od 1957. do 1963. te francuskog Ajaccia od 1973. do 1975. godine. S Hajdukom je osvojio prvenstvo Jugoslavije u sezoni 1970./71., kao i Kup maršala Tita u sezoni 1966./67. i 1972. godine.

Bio je dečak kada je na jednom školskom takmičenju u Kninu stao na rukometnu “branku”. Međutim, draž zelenog terena odvukla ga je iz rukometa u fudbalske vode i Radomir je sa šesnaest godina postao golman seniorskog tima Dinare iz Knina. Bio je te 1957. godine uverljivo najmlađi igrač u Dalmatinskoj zoni u kojoj se takmičila tada kninska Dinara. Sam je govorio da se do dolaska u Hajduk, kalio u Dalmatinskoj zoni, učio golmanski zanat. Bilo je ponuda s raznih strana, ali on nije mogao u Kninu ostaviti samu majku koja mu je bila sve, jer mu je otac umro 1941. u logoru u Nemačkoj, pa ga nije ni upamtio.

Pravi konkretni poziv Hajduka stigao je 1959. godine. U Knin je tada došao član uprave bijelih Berislav Mudnić koji je ubedio majku i Radomira nagovorio da pođe put Splita. Pod Marjanom, Radomira muči nostalgija te se nakon dva meseca vraća kući. Opet su ga zvali iz NK Šibenik, OFK Beograd, ali on je ostao u Dinari. 1961. godine organizovana je na Starom placu utakmica između dve reprezentacije Dalmatinske zone kao predigra utakmici Hajduk – Partizan, pred za to doba rekordnih 20.000 gledatelja. Vukčević je činio čuda na golu, pobrao brojne aplauze. Ponovno je Berislav Mudnić došao po njega i ovog puta Radomir ostaje u Splitu.

Za seniorsku momčad Hajduka debitovao je 1963. godine. Bile su to krizne Hajdukove godine. Nezaboravne 1967. godine Hajduk prvi put osvaja Kup maršala Tita pobedom nad Sarajevom u Splitu (2:1). Nakon toga, godinu po godinu, stiže i 1971. kada Hajduk s Vukčevićem na golu konačno nakon šesnaest godina osvaja prvenstvo Jugoslavije u fudbalu. Branio je još dve godine u Splitu, a zatim odlazi u Ajaccio na Korzici. Prethodno ga je zvao i slavni Ajax.

Devet puta, kao fudbaler Hajduka, od 1967. do 1971. godine, je nastupao za reprezentaciju Jugoslavije. U dresu reprezentacije Vukčević je debitovao u prijateljskoj utakmici protiv Holandije u Rotterdamu 1. novembra 1967. (2:1), a od reprezentativnog dresa se dresa oprostio u Sarajevu 22. septembra 1971. godine u prijateljskoj utakmici protiv Meksika (4:0). Učesnik je Evropskog prvenstva 1968. godine u Italiji, na kome je reprezentacija Jugoslavije osvojila srebrnu medalju. Dve godine ranije 1966. Vukčević je u dresu mlade reprezentacije Jugoslavije osvojio bronzanu medalju na prvenstvu Evrope koje je igrano u našoj zemlji.

Posebno je bio ponosan što je branio gol državne reprezentacije 18. jula 1971. godine na brazilskoj Marakani pred 200.000 ljudi na oproštaju slavnog Pelea. Tada su Brazil i Jugoslavija igrali 2:2, a Jurica Jerković je postigao zgoditak za pamćenje.

Golmanski uzor mu je bio Vladimir Beara, kome po Vučkovim rečima, niko u Europi i na svetu nije bio ravan.

Bio je i trener golmana u školi nogometa RNK Split.