Stojić Ranko

Rođen je 18. januara 1959. godine u Bugojnu.

Karijeru je započeo u Iskri iz Bugojna, nastavio u beogradskom Partizanu (1979-1984), u čijem je dresu dospeo i do reprezentacije Jugoslavije. Sa Partizanom, u kojoj je igrala odlazeća generacija Vukotića i Trifunovića i nadolazeća predvođena sa Manceom, Ješićem, Živkovićem, Vargom i Prekazijem, osvojio u sezoni 1982/83 titulu prvaka države. Zamena u timu mu je bio Rade Zalad.

Posle pet provedenih sezona u Partizanu, već kao formiran prvoligaški golman i reprezentativac, u sezoni 1984/85. prešao je u zagrebački Dinamo. U Dinamu je proveo tri prvoligaške sezone i posle sezone 1986/87, otišao u inostranstvo, u Belgiju.

U Belgiji je proveo narednih deset godina i branio za klubove Standard iz Liježa, Anderleht, Šarloa, Seresijen i Antverpen, odakle se i penzionisao kao aktivni igrač.

Za reprezentaciju Jugoslavije, Stojić je branio na četrnaest utakmica. Svoj debi je imao u Glazgovu, 12. septembra 1984. godine protiv Škotske. Rezultat je bio katastrofalan za Jugoslaviju, Škotska je pobedila sa 6:1. U prvom poluvremenu na golu reprezentacije Jugoslavije je bio Dragan Pantelić koji je primio prva tri gola a u drugom poluvremenu je ušao Stojić i on je primio preostala tri gola.

Zadnju utakmicu za reprezentaciju Stojić je odigrao na prijateljskoj utakmicu, 30. aprila 1986. godine, protiv Brazila (2:4) u Resifeu.

Prestankom aktivne fudbalske karijere, Stojić je prešao u fudbalske menadžere i bavio se menadžerskim poslovima po Evropi.

Više od decenije (2002-2013) bio finansijer FK Rad iz Beograda.