Marjanović Nikola

Rođen 10. oktobra 1905. u Beogradu, umro 6. marta 1983. u Beogradu.

Stariji brat slavnog Blagoja “Moše” Marjanovića, koji je ostao u sećanjima po vrhunskoj tehnici, nezadrživim prodorima i kao svestran napadač – posebno po dobrim slobodnim udarcima (bio je skoro nepogrešiv u izvođenju jedanaesteraca).

Zajedno sa bratom “Mošom” počeo je da igra u SK Jugoslavija – Beograd (1920-1924), a onda je obukao “plavi” dres BSK-a iz Beograda (1924-1936) i u njemu se proslavio osvojivši čak četiri titule nacionalnog prvaka (1931, 1933, 1935. i 1936.).

Uz 13 utakmica za gradsku selekciju Beograda, odigrao je i jednu za reprezentaciju Jugoslavije: 3. aprila 1933. protiv Španije (1:1) u Beogradu, kad je u 40. minutu zamenio Valjarevića.

Prestao je da igra 1940, kao službenik beogradske Električne centrale penzionisan je 1. maja 1962, a kao trener vodio je omladince beogradskih klubova Partizan i Rad.