Dragićević Prvoslav

Rođen 4. marta 1914. u Kragujevcu, umro 27. decembra 1973. u Beogradu.

Jedan od prvih i najboljih centarhalfova u WM – sistemu, odličan razarač, vrlo borben i požrtvovan, kao i veoma uporan u ostvarenju dobijenog zadatka. Posebno se istakao prilikom debitovanja za reprezentaciju (1939. protiv Engleske – 2:1), kada se predstavio kao prvi i vrlo uspešni “policajac” u dvobojima sa slavnim engleskim vođom navale Lautonom (Lawton).

Karijeru je počeo u omladinskoj ekipi BSK – Beograd, dve sezone se “kalio” u SK Jedinstvu – Beograd (1934-1936), a proslavio se u “plavom” dresu BSK – Beograd (1936-1941), u kome je postao reprezentativac i 1939. osvojio za “plave” poslednje nacionalno prvenstvo.

Posle drugog svetskog rata jedno vreme je igrao za Radnički – Beograd i FK Dinamo – Pančevo, u kome je 1948. završio igračku karijeru.

Pored dva susreta u dresu gradske selekcije Beograda, za nacionalni tim je tokom jedne godine, kad se nalazio u punoj formi, odigrao čak šest utakmica (1939-1940), debitujući 18. maja 1939. na onoj nezaboravnoj utakmici “beogradske reprezentacije” (svi igrači su bili iz beogradskih klubova) protiv Engleske (2:1) u Beogradu, što je “biser” u bilansu našeg nacionalnog tima do 1941.

Od reprezentacije se oprostio 22. septembra 1940. protiv Rumunije (1:2) u Beogradu u takmičenju za Dunavski kup, kada je srednju liniju sačinjavala nezaboravna “trojka” BSK-a: Manola Dragićević – Lehner.

Posle završetka igračke karijere dugo godina se bavio trenerskim pozivom, radeći u više gradova.