Antolković Milan

Rođen 27. septembra 1915. u Zagrebu, umro 27. juna 2007. u Zagrebu.

Odličan fudbaler i reprezentativac, vrlo cenjen kao stručnjak i veoma poštovan kao dobar i častan sportist i čovek.

Počeo je da igra u HŠK Maksimir, a kao 16-godišnjak pristupio je 1 .HŠK Građanski -Zagreb, u kome je igrao krilo i vođu navale. Kao službenik PTT jedno vreme je živeo u Borovu i igrao za SK Bata -Borovo, a kad se 1934. vratio u Zagreb i ponovo obukao dres “modrih”, prvo je igrao vođu navale, a od 1936. levu polutku, kada je i dostigao zenit karijere.

U dresu HŠK Građanski osvajao je 1937. i 1940. trofeje nacionalnog prvaka, igrajući, bez malo, na svim mestima u timu (jedanput je, 1938, čak zamenio i golmana Franju Glazera). Zbog težih povreda posle drugog svetskog rata, više nije izlazio na zeleno polje.

Uz 11 utakmica za gradsku selekciju Zagreba (1934-1939), odigrao je jednu za “B” – tim (1937) i osam za reprezentaciju Jugoslavije (1937-1939) i postigao jedan gol (jedini 1939. protiv Nemačke (1:5) u Zagrebu). Debitovao je 1. avgusta 1937. na prijateljskoj utakmici protiv Turske (3:1) u Beogradu, a od nacionalnog tima oprostio se 15. oktobra 1939. protiv Nemačke (1:5) u Zagrebu.

U periodu od 1941-43. odigrao je 10 utamica za reprezentaciju Hrvatske i postigao tri gola.

Kad je prestao s aktivnim igranjem, posvetio se trenerskom pozivu i vodio zagrebačke nižerazredne klubove Jedinstvo i Lokomotivu, a u četiri navrata NK Dinamo Zagreb ( 1952. – 1966.) sa kojim je osvajao Kup 1960. i 1963. a radio je i u Austriji (Alpina–Donauwitz) i Nemačkoj. Kad se vratio, godinama je bio član stručnog štaba Dinamo, a kratko vreme je trenirao i Osijek (1972/73.)

Od 4. aprila 1965. do 1. juna 1966. bio je član Selektorske komisije FSJ u sastavu Tirnanić, Antolković, Gegić i Miljanić i u ovom periodu učestvovao u sastavljanju 10 reprezentacija. Bio je i trener Olimpijskog tima i B- reprezentacije Jugoslavije.

Pre nego što se istakao kao fudbalska zvezda svoga vremena, bio je reprezentativac i u stonom tenisu: 1931. bio je četvrti na rang-listi, a 1932. učestvovao je na Svetskom prvenstvu u Baden-Badenu, na kome je Jugoslavija delila 4-5 mesto.

Dobitnik je Državne nagrade Hrvatske za sport “Franjo Bučar” za životno delo 2003. godine.

Umro je 27. juna 2007. u Zagrebu u 92. godini.