Stepanović Dragoslav

Rođen 30. avgusta 1948. u Sibnici (Rekovac).

Kao levi bek modernog tipa, s izrazitim ofanzivnim sposobnostima, igrao je sa velikim uspehom za ekipu OFK Beograda (1965-1974) i beogradske Crvene zvezde (1974-1976), odigravši takoreći u jednom dahu više od 30 utakmica za reprezentaciju.

Počeo je u ekipi Mladog proletera sa Novog Beograda i kao istaknuti omladinac 1965. prešao u OFK Beograd, za koji se na prvoligaškoj sceni pojavio u prvenstvu 1966/67. Pošto je za beogradske ,,plave” odigrao 201 prvoligašku utakmicu i postigao 11 golova (kao član OFK Beograda bio je 30 puta reprezentativac), prešao je u Crvenu zvezdu za koju je od 20. januara 1974. do 6. oktobra 1976. odigrao ukupno 72 utakmice (od toga 30 prvenstvenih) i postigao dva gola.

Nastavivši karijeru u inostranstvu, nosio je između 1976. i 1978. godine dres ekipe Eintracht iz Frankfurta (49 utakmica Bundeslige i tri gola), zatim drugoligaške nemačke ekipe Wormatia Worms (1978-1979), da bi posle toga u engleskoj ekipi Manchester City (1979-81) bio prvi stranac koji je postao kapiten ovoga tima. Karijeru je završio u ekipi Wormatia Worms 1982. godine.

Uz tri utakmice i jedan gol za mladu reprezentaciju (1968-1970), odigrao je i 34 utakmice i postigao jedan gol za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 18. aprila 1970. u prijateljskom susretu protiv Austrije (1:1) u Sarajevu, zatim je učestvovao 1972. na Kupu nezavisnosti Brazila, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 24. februara 1976. u prijateljskoj utakmici prptiv Alžira (2:1) u Alžiru.

Trenerska karijera

Završio je Visoku trenersku školu u Kelnu, trenirao je brojne nemačke klubove (Progres Frankfurt, FSV Frankfurt, Rot Vajs, Ajntraht Trir, Ajntraht Frankfurt, Bajer Leverkuzen, Lajpcig, Štutgart Kikers, Ofenbah, Rot Vajs Oberhauzen), a sedeo je i na klupama španskog Atletik Bilbao, grčkog AEK-a, kineskog Šenjang i egipatskog Zamaleka.

Nakon što je ostavio dubok trag u najvećim svetskim klubovima, odlučio je da u smiraj karijere preuzme Čukarički Stankom, koji tek što se vratio u najjače domaće takmičenje – Superligu. Nakon dvogodišnjeg rada u klubu iz Beograda, pred  sam kraj prvog dela sezone 2007-08 u klubu sa Banovog brda dobio je otkaz odnosno obaveštenje da je poslat na godišnji odmor. Stepanović se onda odlučio za spor sa Čukaričkim oko novca koji su dužni da mu isplate jer sa njima ima ugovor do 2010 godine.

Međutim, u međuvremenu novosadska Vojvodina je još u toku sezone otpustila trenera Bekvalca, pa su se čelnici Vojvodine upustili u potragu za novim trenerom. Ali onda se dešava pravi cirkus…

Najpre se u priči pojavljuje Čukarički, koji saznajući da se Vojvodini žuri u potrazi za trenerom i znajući da to treba postati upravo Stepanović odugovlači sa raskidom ugovora. Tada Stepanović ne želeći da čeka više na Čukarički kako bi konačno preuzeo Vojvodinu raskida ugovor sa Čukaričkim na svoju štetu bez potrebne nadoknade. Ali onda se kao bomba pojavljuje vest da je novi trener Vojvodine Ljupko Petrović. Tako je Stepi ostao i bez dobre sume novca i bez angažmana. Izigran kao početnik…

U junu 2009. ipak postaje trener Vojvodine, ali je na klupi novosađana sedeo samo šest kola, nakon što je Upravni odbor kluba zaključio da je Stepanović najodgovorniji za loše rezultate u jesenjem delu sezone.

U martu 2010. postao je šef stručnog štaba FK Laktaši, sa zadatkom da obezbedi ekipi opstanak u Premijer ligi Bosne i Hercegovine, ali nije uspeo, jer su Laktaši ispali iz lige.

U julu 2014. preuzima Radnički iz Niša, ali se u gradu na Nišavi nije dugo zadržao. Uprava Nišlija smenila je iskusnog trenera posle četiri kola u kojima nije osvojen nijedan bod.