Sotirović Kuzman

Rođen 16. oktobra 1908. u Mavrovu (Južna Srbija), umro 25. jula 1990. u Parizu.

Niskog rasta i osrednjih fizičkih mogućnosti, kao igrač navalnog trija (najčešće vođa navale), igrao je pretežno iz “druge linije”, gde je kao dobar tehničar vešto izbegavao sudare sa protivnicima i lukavo pronalazio najbolja rešenja. Vedrina i vragolasta narav, odražavali su se i u njegovoj igri i sportskom ponašanju na terenu.

Ponikao je u podmlatku BSK – Beograd i u prvenstvu 1927/28, postavši brzo standardni prvotimac, bio najbolji ligaški strelac (šest golova iz pet utakmica). Kad je otišao u Francusku, igrao je za FC Sète (1928-1932), a zatim i za SC Montpellier.

Na 19 utakmica branio je boje gradske selekcije Beograda i pet puta igrao za reprezentaciju Jugoslavije (1928-1931), postigavši dva gola. Debitovao je 6. maja 1928. protiv Rumunije (3:1) u Beogradu za Kup prijateljskih zemalja, zajedno sa još četvoricom debitanata (T. Spasojević, S. Marinković, Lj. Đorđevića i “Lala” Najdanović), a od nacionalnog tima oprostio se 4. oktobra 1931. protiv Bugarske (2:3) u Sofiji, za Balkanski kup.

Kad je prestao s aktivnim igranjem, ostao je da živi u Parizu, a kad je uleto 1990. umro u 82. godini, njegovi posmrtni ostaci, po izričitoj želji, sahranjeni su na Novom groblju u Beogradu.