Sombolac Velimir

Rođen 27. februara 1939. u Donjoj Ljubiji kod Prijedora, umro 22. maja 2016. u Bosanskoj Gradišci.

Po ugledu na starijeg brata krenuo fudbalskim putevima. Počeo u banjalučkom BSK-u, a sa 17 godina prešao u Borac zajedno sa trenerom Acom Mastalom. On je te godine preuzeo prvi tim Borca i sa sobom iz BSK-a poveo gotovo celu juniorsku ekipu. Nakon dve godine u banjalučkom Borcu (1957-59) odlazi u beogradski Partizan.

Još dok je nastupao za Borac dobio poziv za nastup u mladoj jugoslovenskoj reprezentaciji. U Nišu smo igrali sa Madjarima a bile su planirane sedmodnevne pripreme. Njegovi kvaliteti primećeni su od strane fudbalera Partizana koji su takodje bili na pripremama. Na njihovu preporuku u Niš su došli vodeći ljudi Partizana i na kraju su odlučili da ga dovedu u Partizan iako je po sopstvenom priznanju navijač “crveno-belih”.

Za beogradske “crno-bele” nastupao do 1965. godine i odigrao oko 260 utakmica. U tih pet godina Partizan je 4 puta bio prvak Jugoslavije. Tadašnju generaciju činili su izmedju ostalih Šoškić, Galić, Jusufi…

Dobre igre u Partizanu primećene su i od strane selektora pa je odigrao i 5 mečeva za A reprezentaciju. Takodje je 10 puta oblačio dres mlade reprezentacije a 5 puta bio član B selekcije Jugoslavije. 1960 godine učestvovao na Olimpijskim igrama u Rimu kada je Jugoslavija osvojila zlatnu medalju.

Nakon Partizana prelazi u ljubljansku Olimpiju (1965-70) za koju je odigrao preko 120 utakmica. Bio je to veoma uspešan period ljubljanskih “zmajčeka”. Olimpija je stvarala klub dovodeći pretežno igrače iz Srbije i Bosne. Tih godina u ekipi su igrali: Arslanagić, Kapidžić, Smajlović, Šoškić a trener je bio Branko Elzner. U Ljubljani je odslužio i vojni rok.

Nakon Olimpije jednu sezonu proveo u riječkom Orijentu. Posle toga pošto nije otišao u inostranstvo odlučio da se vrati u Banjaluku i Borac. 1973. godine počinje trenersku karijeru u Slogi iz Gornjih Podgradaca. U Slogi se zadržao jednu godinu a onda ponovo došao u Borac i bio pomoćnik šefu stručnog štaba Borisu Maroviću.

1976. godine otišao u Kozaru iz Bosanske Gradiške gde je samostalno tri godine vodio ovu ekipu u Republičkoj ligi Bosne i Hercegovine. Nakon toga posvetio se radu s mlađim kategorijama u Bosanskoj Gradišci.

Obavljao je veliki broj odgovornih funkcija u fudbalu i sportu, bio je selektor reprezentacije Republike Srpske i koordinator omladinskih selekcija FSRS, jedno vreme i pomoćnik ministra sporta Republike Srpske.

Dobitnik nagrade za životno delo “Doktor Milan Jelić”.