Ružić Jovan

Rođen 12. decembra 1898. u Beogradu, umro 25. septembra 1973. u Beogradu.

Izuzetna ličnost u istoriji našeg fudbala, posebno u Beogradu, odličan fudbaler i reprezentativac, veoma predan i zaslužan sportski radnik i predani propagator fudbala i sporta u našem glavnom gradu, istaknuti fudbalski sudija i funkcioner.

Pripadao je prvoj, pionirskoj generaciji fudbalera koji su udarili temelje najpopularnijem sportu u našoj zemlji. Počeo je da igra 1911. u beogradskom Srpskom maču, godinu dana kasnije prešao je u Slaviju, a 1913. bio je jedan od osnivača i prvih igrača Velike Srbije i tada je kao 15-godišnjak odigrao prvu zvaničnu utakmicu.

Pošto je prešao Albaniju sa srpskom vojskom, obreo se u Francuskoj gde je kao gimnazaijalac igrao u Sent Etijenu i Nici, a zatim kao student prava i u Parizu za ASF Paris (1917-1919). Bio je prvi naš fudbaler koji je u Francuskoj zaigrao kao prvotimac (1916), veoma popularan i omiljen među navijačima klubova u kojima je igrao, a zbog izuzetnog snažnog udarca štampa ga je nazvala “topovsko đule” (“Boulet de canon”).

U Beograd se vratio 1919. i postao član SK Jugoslavije-Beograd (1919-1924), za koju je odigrao 120 zvaničnih utakmica, igravši na svim mestima u timu – samo nije bio golman!

Bio je jedini fudbaler iz Beograda i Srbije (uz devetoricu Hrvata i Slovenca Tavčara) koji je 28. avgusta 1920. protiv Čehoslovačke (0:7) na olimpijskom turniru u Anversu, igrao na prvoj zvaničnoj međudržavnoj utakmice ondašnje Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Igrao je i na sledećoj utakmici, četiri dana kasnije, takođe u Anversu, u okviru tzv. “utešnog turnira” protiv Egipta (2:4), postigavši jedan gol. Odigrao je i pet utakmica za gradsku selekciju Beograda.

Veoma odan fudbalu i sportu, bio je i dobar atletičar i propagator hazene i rukometa, a istakao se i kao odličan fudbalski sudija (bio je među prvima koji su položili sudijski ispit) i od 1921. vodio oko 950 utakmica.

Diplomirao je 1925. na Pravnom fakultetu u Beogradu, a 1957. penzionisan je kao viši službenik ŽTP Beograd. Kao nezaboravni ´Čika Jova´, svima koji su ga poznavali ostao je u sećanjima kao “prvi tom” istorije jugoslovenskog fudbala, posebno njegovog rodnog Beograda.