Medarić Ivan

Rođen 7. novembra 1912. u Sisku, umro 30. novembra 1990. u Zagrebu.

Na utakmici protiv reprezentacije Vazduhoplovstva (2:0), 23. juna 1945, postigao je prvi gol i ušao u istoriju zagrebačkog Dinama kao prvi strelac ovoga kluba.

Karijeru je počeo u rodnom Sisku, gde je za domaću Segestu igrao vođu navale, a 1935, zajedno sa klupskim drugom Jozom – “Keljom” Kovačevićem, pristupio je prvo HAŠK-u, a brzo potom zagrebačkom HŠK. Gradanski, u čijem je dresu 1937. osvojio titulu državnog prvaka. Sledeće godine ponovo je prešao u zagrebački HAŠK-i opet 1938. osvojio naziv šampiona Jugoslavije, tako da je samo u dve sezone osvojio dve titule prvaka i to za boje dva kluba! Pred sam drugi svetski rat nosio je i dres novosadske Vojvodine (1940-1943), a onda je otišao u partizane. Postao je član Partije u 20. godini i nekoliko puta je zbog ovoga hapšen, prvi put kao učenik osmog razreda gimnazije, a posle ponovo 1931. i 1935. godine. Kao student veterine u Zagrebu učestvovao je u ilegalnim akcijama KPJ.

Kao istaknuto desno krilo, isticao se odličnim udarcima sa obe noge, a posebno je bio zapažen na turneji Građanskog u Engleskoj 1936. godine. Bio je i jedan od osnivača i prvih igrača zagrebačkog Dinama. Igrao je 1946/1947. i za sarajevski Željezničar, (14 utakmica – sedam golova), a karijeru je završio u Sisku 1948.

Uz 18 utakmica za reprezentaciju Zagreba i jednu za “B” tim Jugoslavije (1938), odigrao je i tri utakmice za našu najbolju selekciju. Debitovao je 3. oktobra 1937. protiv Čehoslovačke (4:5) u Pragu, zatim je iste godine igrao protiv Poljske (0:4) u Krakovu, a poslednju utakmicu odigrao je 15. oktobra 1939. protiv Nemačke (1:5) u Zagrebu.

Posle rata kraće vreme bio je trener Naprijeda iz Siska i Lokomotive iz Zagreba. Dobitnik Srebrne plakete FSJ. Kao penzionisani veterinar živeo u Zagrebu.