Lukić Vladan

Rođen 16. februara 1970. u Sopotu.

Član Crvene Zvezde od svoje desete godine, osvojio duplu krunu sa Crvenom Zvezdom i sa švajcarskim Sionom, kao i vicešampionsku titulu sa francuskim Mecom. Prvak Evrope (1991) i osvajač Interkontinentalnog kupa (1991) sa “crveno-belima”.

Poslednji put kada se u klubu iz Ljutice Bogdana govorkalo na temu “Ko bi mogao da bude nova Zvezdina zvezda” spominjano je ime Vladana Lukića. Fudbaler o kojem se u vreme stare Jugoslavije pričalo u superlativima, o čijim golovima se i dan-danas priča, koji je, u vreme kada su crveno-belima “vladali” igrači poput Stojkovića, Prosinečkog, Pančeva, sa samo sedamnaest godina uvršten u prvi tim. Ali, što zbog svog temperamenta, što zbog nekih drugih stvari, Lukić, ipak, nije ostavio dublji trag u Zvezdi. A priča oko izbora nove legende crveno-belih prepuštena je zaboravu. Odigrao je ukupno 139 mečeva i postigao 78 golova u crveno–belom dresu.

Nakon Zvezde, 1992. prešao je u madridski Atletiko. Međutim, nije potvrdio ni deo svog talenta, pa se vratio u OFK Beograd, Vojvodinu, kratko bio u Marbelji, gde je ponovo počeo da daje golove. Sledi odlična sezona u švajcarskom Sionu, prelazak u Mec, gde se najduže zadržao, ali se vratio u Srbiju kada je počelo NATO bombardovanje.

S početkom agresije NATO vojne alijanse rekao je zbogom Francuzima, zaboravio na važeći ugovor i profesionalne obaveze prema Mecu, vratio se u rodni Sopot, sve vreme rata bio s vojskom… Epilog: u Mecu nisu smeli da nastave saradnju sa napadačem koji je ovu malu ekipu doveo do praga šampionske titule. Karijeru je okončao u grčkom Panilijakosu.

Odigrao je šest utakmica za A reprezentaciju Jugoslavije i postigao dva gola. Prelom noge na gostovanju Austriji 1991. godine, i kasnije sankcije sprečile su ga da u nacionalnom dresu upiše mnogo više nastupa i golova.

Po okončanju fudbalske karijere, odlučio je da se vrati u rodno mesto i pokuša da lokalni klub, FK Sopot, koji je tada (2001) igrao u opštinskoj ligi postavi na noge. To mu je i pošlo za rukom, pa su “vukovi” sa Kosmaja sa uspehom igrali u Srpskoj ligi. U tom klubu obavljao je dužnosti predsednika, trenera i sportskog direktora.

Pored obaveza u FK Sopot, obavljao funkciju potpredsednika Fudbalskog saveza Beograda. Bio je aktivan je i – politički. Na lokalnim izborima u Sopotu “Grupa građana Vladan Lukić” osvojila je 12,12 odsto glasova i zaslužila četiri mandata, pa je bivši napadač Crvene zvezde zahvaljujući tome obavljao funkciju potpredsednika opštine.

U Zvezdu se vraća kao predsednik kluba, 2009. godine, u trenucima kada je klub bio u najvećim problemima od osnivanja, sa veoma ambicioznim planovima, koji su, ispostavilo se nekoliko godina kasnije, bili utopijski. Navijači su mu poverili i drugi mandat, ali su vremenom sve više gubili poverenje u njegov rad, zbog mnogih loših poteza i odluka, a kulminacija je bila njegova ostavka u novembru, nakon poraza od OFK-a na Karaburmi. Za vreme njegovog predsednikovanja promenjeno je 5 trenera, a osvojena samo dva Kupa.

Oženjen je Irenom, ima kćerku Saru i sina Luku, a ostao je upamćen i kao jedna od prvih ljubavi Svetlane Cece Ražnatović.