Luburić Stevan

Rođen 16. septembra 1904. u Beogradu, umro 8. juna 1970. u Beogradu.

Vođa navale sa vrhunskom tehnikom, odličan organizator igre i dobar strelac, spadao je među naše najbolje fudbalere svoga vremena.

Bio je “zvezda” SK Jugoslavija – Beograd (1922-1934), sa kojom je osvojio dva jedina prvenstva (1924. i 1925) i na 294 zvanične utakmice postigao 146 golova. Po broju odigranih utakmica nalazi se na drugom mestu “večite” rang-liste beogradskih “crvenih” (iza Brane Petrovića – “Šuce”, sa 308 utakmica). Igrao je i za beogradski SK Borac (1934-1941), a kao aktivni igrač 1935. položio je ispit za fudbalskog sudiju.

Za selekciju Beograda odigrao je 25 utakmica, a nacionalni dres Jugoslavije oblačio je šest puta (1925-1930) i postigao jedan gol (1927. protiv Rumunije 3:0 u Bukureštu). Debitovao je 28. oktobra 1925. protiv Čehoslovačke (0:7) u Pragu, a poslednju utakmicu za reprezentaciju odigrao je 4. maja 1930. protiv Rumunije (2:1) u Bukureštu, za Kup prijateljskih zemalja.

Od 1941. do 1945. bio je ratni zarobljenik u Nemačkoj, posle 1945. radio je u trenerskoj organizaciji, a 1959. povukao se iz fudbala. Bio je penzionisan 1961. kao rukovodilac računovodstva u Saveznom hidrometeorološkom zavodu u Beogradu.