Kostić Borivoje

Rođen 14. juna 1930. u Obrenovcu, umro 10. januara 2011. u Beogradu.

Jedan od najboljih strelaca u jugoslovenskom fudbalu svih vremena. Iako izraziti levak, imao je veoma snažan udarac i davao je golove iz daljine i mnogim poznatim golmanima sveta. Sa 158 golova samo na prvenstvenim utakmicama, nalazi se na trećem mestu (iza Santrača 218 i Bajevića sa 164 gola) liste najboljih golgetera svih dosadašnjih prvenstava Jugoslavije, u kojim je dvaput bio najbolji strelac sezone: 1958/59. sa 25 i 1959/60. sa 19 pogodaka.

Karijeru je počeo u obrenovačkom Radničkom, koji se takmičio u Srpskoj ligi. Bio je 17-godišnjak, a igrao je centarfora i levu polutku.

U beogradsku Crvenu zvezdu, u kojoj se proslavio, došao je sa 20 godina i pune tri godine čekao da postane standardni prvotimac. A kad je to postigao, za 14 godina igranja u „crveno-belom” dresu ostvario je najveće domete: odigrao je ukupno 580 utakmica i postigao 539 golova. Osvojio je sedam šаmpionskih titula (1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960. i 1964. godine) i tri trofejа u nаcionаlnom kupu (1958, 1959. i 1964.). Samo u prvenstvu odigrao je 258 utakmica i postigao 158 golova.

Da je neko vodio evidenciju svih golova koje je postigao, sigurno bi ih bilo preko hiljadu. Medu njima, ima koji su zabeleženi:

– Na prvenstvenoj utakmici protiv NK Zagreb (7:2), koja je odigrana 1956, postigao je šest pogodaka za Crvenu zvezdu.
– U polufinalu Dunavskog kupa protiv Lokomotive (4:4) u Sofiji, postigao je sva četiri gola.
– Na utakmici Crvena zvezda – Dinamo (Moskva), 2. jula 1959, koju su „crveno-beli” dobili sa 4:1, dao je gol slavnom Jašinu iz slobodnog udarca sa 35 metara!

Za Crvenu zvezdu je igrao od 7. jula 1951, kad je debitovao, do 30. jula 1961. Dobivši dozvolu, otputovao je u Italiju i za ekipu Lanerossi Vizenca odigrao svega sedam utakmica. Nije imao sreće – posle dve teže povrede vratio se kući. Posle lečenja, ponovo je igrao za Crvenu zvezdu – još skoro četiri godine (od 8. septembra 1962. do 18. juna 1966), da bi jednu sezonu odigrao i u američkoj profesionalnoj ligi, za ekipu St. Louis Stars.

Pored jednog susreta za “B” ekipu (1956) za koju je postigao dva gola, odigrao je 33 utakmice i postigao 26 golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 9. septembra 1956. protiv ekipe Indonezije (4:2) u Beogradu, postigavši prvi pogodak za nacionalni tim, a oproštajnu utakmicu odigrao je 23. septembra 1964. protiv selekcije UEFA (2:7) u korist obnove Skoplja, na kojoj je postigao prvi gol za Jugoslaviju.

Kao kapiten reprezentacije Jugoslavije učestvovao je na finalnom turniru prvog Kupa nacija Evrope 1960. u Parizu na kome je naša ekipa zauzela drugo mesto (u finalu protiv SSSR-a l :2), a takode i na olimpijskom turniru iste godine u Rimu, na kome je naša reprezentacija osvojila prvu i dosad jedinu zlatnu medalju.

Posle završetka aktivnog igranja posvetio se trenerskom pozivu.