Ivezić Zvonko

Rođen 17. februara 1949. u Vajskoj kod Bača, umro 4. septembra 2016. u Sremskoj Kamenici.

Još kao dečak počeo je da igra fudbal u pionirskom timu “Vojvodine”, prošao kroz sve selekcije kluba i debitovao za prvi tim sa igračima koji su osvojili prvu šampionsku titulu u istoriji “Vojvodine”, 1965/1966. godine.

U dresu “Vojvodine” odigrao je 458 zvaničnih utakmica na kojima je postigao 170 golova pa ga zato smatraju jednim od najboljih strelaca “Vojvodine” i igračem koji je među onima sa najviše odigranih utakmica u crveno-belom dresu. Odigrao je 220 prvoligaških utakmica i postigao 59 golova, do 1976. godine, kada je igračku karijeru nastavio u Francuskoj.

Šest godina,od 1976. do 1982.godine branio boje “Sošoa” a zatim dve godine igrao u Parizu.

Dobrim igrama u “Vojvodini” nametnuo se i selektorima državnog tima pa je odigrao pet utakmica za našu mladu reprezentaciju i četiri za “A” tim. Debitovao je na utakmici protiv Holandije (3:0) u Beogradu, 31. maja 1975. godine, a poslednji put u plavom dresu bio je u prijateljskom susretu u Rimu, sa Italijom, 29. septembra 1976. godine.

Nakon završetka igračke karijere, bio je generalni sekretar FK Vojvodina, u vreme kada su se crveno-beli borili za opstanak u Prvoj ligi tadašnje Jugoslavije (1986.), da bi se kasnije posvetio trenerskom pozivu. Trenirao je nekoliko domaćih klubova, pre čemu je najveći trag ostavio u  Bečeju i Rudaru iz Ugljevika, a vodio je Slaviju, Šajkaš iz Kovilja, ČSK  i još nekoliko ekipa.

Poslednjih nekoliko godina Zvonko Ivezić živeo je u Banoštoru, međutim, kako je bolest uzimala maha bio je u privatnoj bolnici u Sremskoj Kamenici, gde ga je smrt zatekla.