Hadžibegić Faruk

Rođen 7. oktobra 1957. u Sarajevu.

Svoje prve fudbalske korake napravio je na Koševu. U bordo timu Hadžibegić se zadržao do 1985 godine a iste godine je sa FK Sarajevom osvojio titulu prvaka bivše Jugoslavije. Bio je poznat kao razbijač u odbrani, a gotovo nemoguće je bilo proći pored njega. Njegova dobra izdanja primećuju iz Betisa u kojem je Hadzibegić odigrao dve veoma dobre sezone (1985-87). Nakon Betisa, Hadžibegić se seli u Francusku gde je za Sochaux odigrao 7 sezona (1987-94). Karijeru završio u francuskom Tuluzu.

Za reprezentaciju bivše države nastupio je čak 61 put i postigao dva gola. Debitovao 13. oktobra 1982. protiv Norveške (1:3) u Oslu. Bio član selekcije koja je nastupala 1990. godine na Svetskom prvenstvu u Italij. U četvrtfinalu protiv Argentine, pored Stojkovića i Brnovića, nije bio precizan u izvođenju jedanaesteraca za dobijanje pobednika. I u toku raspada SFRJ, nastavio da igra za reprezentaciju. Poslednji put obukao “plavi” dres 25. marta 1992. protiv Holandije (0:2) u Amsterdamu, u pripremnoj utakmici za Evropsko prvenstvo 1992. sa kojeg je reprezentacija vraćena usled sankcija UN-a.

Odmah nakon prekida fudbalske karijere Hadžibegić se u Sochauxu počinje baviti trenerskim poslom. Njegovi igrački dani obeženi su sjajnim razultatima i sjajnim izdanjima. Sa Sochauxom je igrao u polufinalu Uefa Kupa.

Preuzima 1999. godine reprezentaciju Bosne i Hercegovine koju kao selektor ne vodi ni punih godinu dana. Reprezentaciju BiH preuzeo je onda kada je nacionalni tim već izgubio sve šanse da se plasira na Evropsko Prvenstvo 2000. godine. I uprkos poslednoj pobedi protiv Estonije rezultatom od 1:4 u kojoj je Elvir Baljić sva četiri puta zatresao mrežu domaćina, povlači se sa mesta selektora. Jer ipak neuspeh nije mogao podneti.

Kao šef stručnog štaba vodio ekipe Sošoa, Real Betisa, Troe, Gazijantepa, Dijabakispora, Denizlispora. Posle tri godine provedene u turskom šampionatu, vratio u Francusku gde je preuzeo francuskog drugoligaša Nior, dok je kasnije vodio i Dižon i Bastiju.