Đanić Svetozar

Rođen 1. aprila 1917. u Mandelosu (Srem), streljan 18. juna 1941. u Zagrebu.

Odličan fudbaler (desni half i polutka), dobar drug i veliki patriota. Kao junior igrao je za SK Slavija – Novi Sad, zatim je kao 17-godišnjak postao prvotimac SK Vojvodina – Novi Sad (1934-1936), a onda se preselio u Zagreb (da bi studirao zajedno sa bratom Miranom) i branio boje 1. HŠK Građanski (1938-1939).

Zbog školovanja jednu godinu je boravio u Čehoslovačkoj i igrao za SK Viktorija – Plzenj (1936/37), a onda se vratio u Zagreb i nastavio da brani boje Građanskog (1939-1941), sa kojim je 1939/40. osvojio poslednje prvenstvo u nekadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji.

Za reprezentaciju je kao krilni half odigrao tri utakmice: debitovao je 29. septembra 1940. u prijateljskom susretu protiv Mađarske (0:0) u Budimpešti, zatim je 3. novembra 1940. igrao protiv Nemačke (2:0) u Zagrebu kad su strelci bili V. Božović i Cimermančić, a poslednju utakmicu za nacionalni tim odigrao je 23. marta 1941. protiv Mađarske (1:1) u Beogradu – što je ujedno bila i poslednja utakmica nekadašnje Kraljevine Jugoslavije.

15. juna 1941. godine nastupio je na prvom meču fudbalske reprezentacije Hrvatske kao nezavisne države. Ovaj prijateljski susret između Nemačke i Hrvatske, dveju članica Sila Osovine odigran je na bečkom Prateru, a svoju prvu fudbalsku utakmicu Nezavisna Država Hrvatska završila je neslavno: reprezentacija je poražena sa četiri gola razlike (1:5), a Svetozaru Džaniću je ovo bila četvrta, ali ispostaviće se, i poslednja utakmica u dresu Hrvatske.

Saznavši da je još pred drugi svetski rat postao član KPJ, ustaške vlasti u Hrvatskoj streljale su ga 18. juna 1941. sa grupom rodoljuba u Maksimirskoj šumi u Zagrebu.