Brzić Ivica

Rođen 28. maja 1941. u Novom Sadu, umro 1. juna 2014. u Novom Sadu.

Karijeru je počeo u pionirskom timu Vojvodine, nastavio u Novom Sadu, a zatim prešao u sarajevski Željezničar (1964-1965). U Vojvodinu se vraća u proleće 1965. Sa preko 200 odigranih utakmica, jedan je od igrača sa najvećim brojem ligaških utakmica u dresu novosadskih “lala” i jedan od najboljih fudbalera u istoriji kluba. U sezoni 1965-66. standardni prvotimac tima koji je Vojvodini doneo prvu titulu prvaka. U Austriji je igrao za Donawitzer SV Alpine i SK Voest Linz (prvak Austrije 1975).

Za “B” reprezentaciju Jugoslavije odigrao je jednu utakmicu, za najbolji tim takođe jedan meč – 1966. protiv SSSR-a (1:2) u Beogradu.

Brzić je kao trener radio u Španiji, gde je vodio Osasunu, Majorku, Oviedo i Herkules, zatim je nastavio trenerski posao u Peruu sa Univerzitarijom (dva puta prvak države) i Alianzom (jednom prvak države i jednom vicešampion). Vodio je i austrijske timove Alpina i Boess.

U septembru 2007. po četvrti put je seo na klupu novosadske Vojvodine (bio je već u 3 navrata u Vojvodini i to u sezonama: 1978-79, 1987-88 i 1990-91). Nakon što je Vojvodina pod Brzićevim vođstvom zabeležila 16 pobeda i po šest remija i poraza i po drugi put se uzastopno plasirala u Kup UEFA, Brzić je na konferenciji za novinare rekao da mu ugovor sa Vojvodinom ističe 1. juna, a da mu je u klubu rečeno da neće biti produžen. Istakao je da nije imao problema sa upravom i ljudima u klubu, ali da su ga pogodile glasine u kojima su on i saradnici označeni kao treneri-rekreativci.